تحليل شبكه هاي شطرنجي با استفاده از نرم افزار شبيه سازي

شبكههاي شطرنجي بهطور كلي در علم ترافيك و شهرسازي به شبكههايي غيرمركزي كه در آن تعداد زيادي گره يا نقطه تقاطع وجود دارد، اطلاق ميشود. در اين سيستمها كليه نقاط توسط شبكه پوشش داده شده و توسعه شبكه به هر سمت و به طور نامحدودي، امكانپذير است. فلذا از مشكلات ترافيكي چنين سيستمهايي ميتوان وجود تقاطعهاي خطرناك در محل اتصال خيابانهاي مورب و شطرنجي، كثرت تعداد تقاطعها در اين معابر و وجود رويكردهاي حركتي زياد را نام برد، كه بهنوبه خود سبب كاهش ايمني و افزايش زمان تاخير بسيار در اين معابر ميگردند. از سوي ديگر با توجه به ساختار دسترسيها در كلانشهرها و بهخصوص تهران، بكارگيري چنين سيستمهاي شبكهاي اجتناب ناپذير ميباشد. لذا بايستي راهكاري ارائه نمود كه مشكلات اين سيستمها تا حد امكان رفع گردد. بالطبع، يكي از راهكارها، ساماندهي جهات حركتي و دسترسي در شبكه معابر مذكور است. در اين تحقيق با مطالعه موردي بر روي نمونهاي از شبكههاي شطرنحي در شهر تهران و شبيهسازي آنها در نرمافزار ?IMSUN پارامترهاي ترافيكي در شرايط پيش و پس از تغييرات محاسبه شده و ميتوان تاثير اين تغييرات را مشاهده نمود. لذا نتيجه ميشود كه ايجاد جهات زيگزاگي با رويكردهاي مناسب در شبكه معابر شطرنجي، يكي از راهكارهاي بسيار مؤثر در رفع مشكلات ترافيكي شبكههاي شطرنحي ميباشد