تأثير رانندگان بدون بيمه بر ايمني ترافيك و راهكارهايي جهت افزايش پوشش بيمه اي در جهت كاهش تصادفات

امروزه رسيدگي به مشكلات رانندگان بدون بيمه بهعنوان موضوعي با اهميت در كشورهاي جهان تبديل شده است. علي رغم وجود روشهاي متنوع پوشش بيمهاي، نرخ رشد كلي رانندگان بدون بيمه در سال -هاي اخير، رو به افزايش بوده است. هزينههاي ايجاد شده توسط رانندگان فاقد ، بيمه و تأثير منفي آنها بر ايمني ترافيك ميتواند قابل ملاحظه باشد. در بررسيهاي بهعمل آمده از سوي مؤسسهي تحقيقاتي بيمه در سال 1997 حدود 2/4 ميليارد دلار به هزينههاي مرتبط با رانندگان فاقد بيمه در آمريكا اختصاص يافته است. هرچند در ايران هزينهي تحميل شده از طرف رانندگان بدون بيمه بر پيكرهي اقتصاد جامعه تعيين نگرديده است اما اين مو ضوع ميتواند حائز اهميت باشد. با توجه به اين هزينهي قابل ملاحظه،موضوع مديريت و برنامهريزي جهت حل مشكل رانندگان فاقد بيمه، به عامل نگرانكنندهاي براي شركتهاي بيمه تبديل شده است. دراين راستا، روشهاي گوناگوني براي تحت پوشش قرار دادن اين دست از رانندگان كه داراي سطح ريسكگريزي پاييني هستند، در دست اقدام ميباشد. اين مقاله به بررسي تأثير رانندگان بدون بيمه بر ايمني راه و اقتصاد حمل و نقل و بيان روشهاي مختلف تحت پوشش قراردادن رانندگان بدون بيمه با رويكرد افزايش ايمني راه و معرفي گزينهي مناسب براي شرايط ايران ميپردازد كه همانا پرداخت حقبيمه بر اساس ميزان مصرف سوخت ميباشد