تاثبر متقابل الياف و رطوبت در مقاومت فشاري محدود نشده ماسه رس دار مسلح

احداث سازه هاي مختلف عمراني بر روي خاكهاي ضعيف يا نرم، غالباٌ امري اجتناب ناپذير مي باشد. در چنين مواردي انتخاب روش هاي مناسب جهت بهبود خصوصيات فيزيكي و مكانيكي خاك امري ضروري است. تسليح خاك يكي از متداولترين روش ها براي بهبود خواص آن مي باشد. در اين روش، بهبود خصوصيات خاك بوسيله اضافه كردن عناصر مناسب به خاك فراهم مي شود. يك دسته عمده از اين عناصر الياف است، كه با افزايش مقاومت برشي و كششي خاك، اين هدف را فراهم مي كند. در اين پژوهش، رفتار مكانيكي ماسه رس دار مسلح شده با الياف پروپيلن مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسي ها شامل دو فاز بوده، كه در فاز اول، آزمايش هاي مقاومت فشاري محدود نشده بر روي نمونه هاي با درصد الياف و رطوبت مختلف انجام گرديد و اثر مقدار الياف و رطوبت در رفتار خاك و مقاومت فشاري محدود نشده مورد مطالعه قرار گرفت. ضمنا اندركنش الياف و رطوبت (نقش رطوبت در ارتباط با تأثير الياف در مقاومت فشاري و بالعكس) نيز بررسي شد. نتايج آزمايش ها نشان داد كه استفاده از الياف، مقاومت فشاري محدود نشده را افزايش مي دهد و ميزان اين افزايش تا حد مشخصي از الياف در خاك، براي رطوبت بهينه در مقايسه با ساير مقادير رطوبت محسوس تر است. ضمنأ براي مقادير الياف بيشتر از آن حد مشخص، براي رطوبت هاي بيشتر از رطوبت بهينه، افزايش مقاومت فشاري چشمگير تر است. نتيجه قابل توجه ديگر كه كاربرد عملي دارد اين است كه در مسائل طراحي براي اطمينان بيشتر از كارائي مناسبتر و بهتر الياف در رفتار خاك، مناسب تر آن است كه در مقدار رطوبت بهينه، الياف به خاك افزوده شود. همچنين مشاهده شد كه كه مقدار بهينه الياف ثابت نبوده و متاثر از مقدار رطوبت موجود در خاك مي باشد بظوريكه، به هر ميزان كه رطوبت افزايش يابد، مقدار بهينه نيز افزايش مي يابد. در فاز دوم يك مدل براي تخمين مقدار بهينه الياف تحت بارگذاري استاتيكي ارائه شد. مقدار بهينه الياف در مدل مذكور بصورت تابع تواني از مقدار رطوبت تعريف مي شود